گردن

    تیروئید یکی از غده های درون ریز بدن است که کارش تولید هورمون جهت تنظیم ساخت و ساز بدن می باشد. گاه غده تیروئید ، بزرگتر از حد معمول می شود که در این حالت شخص به بیماری گواتر مبتلا شده است. کم کاری و پر کاری تیروئید از جمله بیماری های بسیار شایع می باشد که بسیاری از افراد با اینکه از این بیماری رنج می برند اما از مبتلا شدن به آن مطلع نیستند.

پرکاری تیروئید

    پرکاری تیروئید زمانی رخ می دهد که مقدار زیادی هورمون به بافت های بدن برسد. در این بیماری، فرد به علت بالا بودن سوخت و ساز بدن، احساس گرمای شدید می کند و با اینکه اشتهای خوبی دارد اما از کمبود وزن رنج می برد.
    علائم پر کاری تیروئید عبارتند از: خستگی مفرط، نامنظم بودن ریتم قلب، لرزش دست ها، اختلال در خواب و زود رنجی.
    پرکاری تیروئید می تواند علت های خاصی داشته باشد: گاه بر اثر مصرف زیاد هورمون ها اتفاق می افتد که در این حالت باید دوز مصرفی را تغییر دهیم؛ گاهی هم التهاب تیروئید باعث این امر شده که نیازی به درمان اضافه ندارد و بعضی مواقع ممکن است عامل اصلی بیماری گواتر باشد که به یکی از روش های زیر قابل درمان است:
    ۱- مصرف داروهای ضد تیروئیدی خوراکی
    ۲- ید رادیو اکتیو که باعث از کار افتادن و یا کوچک شدن گواتر می شود.
    ۳- جراحی
    ۴- مصرف قرص پروپرانول جهت بهبود عملکرد سایر دارو ها

کم کاری تیروئید

    کم کاری تیروئید ، هنگامی صورت می گیرد که غده تیروئید به اندازه کافی هورمون ترشح نکند. تنظیم کننده کار تیروئید، غده هیپوفیز در مرکز مغز است که TSH تولید می کند. بنابراین اگر غده هیپوفیز، کارش را به درستی انجام ندهد فرد دچار اختلال شده و فعالیت تیروئید او کاهش می یابد. البته کم کاری تیروئید می تواند مادرزادی نیز باشد که در این صورت عقب ماندگی ذهنی کودکان را در پی خواهد داشت. همچنین لازم به ذکر است که کم کاری تیروئید در میان خانم های بالاتر از ۶۰ سال بیشتر رایج است.
    از جمله علائم کم کاری تیروئید شامل: خستگی، پف کردن صورت و چشم ها، ضعف ماهیچه ها، افزایش وزن، حساسیت به سرما، ریزش مو، اختلال حافظه و… می باشد. اگر کم کاری تیروئید درمان نشود می تواند مشکلات جدیدی مثل: ناباروری، اختلالات روانی و افسردگی و نیز بیماری گواتر که بر اثر بزرگ شدن غده تیروئید به وجود می آید را پدید بیاورد. لازم به ذکر است که نقص های مادرزادی در کودکانی که مادرانشان کم کاری تیروئید دارند بیشتر است. از آن جایی که کم کاری تیروئید باعث افزایش سطح کلسترول خون می شود، می تواند خطرات حمله قلبی را با خود به همراه داشته باشد.
    راه درمان کم کاری تیروئید ، استفاده از قرص های حاوی هورمون تیروئید می باشد که باید به صورت مداوم و اغلب اوقات تا آخر عمر ادامه پیدا کند.

جراحی سر و گردن

    یکی از حساس ترین و شاید مهمترین قسمت های بدن، سر و گردن می باشد و باید گفت که شناخت تمام بیماری ها و آناتومی این نواحی به طور جداگانه، کاری بس پیچیده و حساس است که تنها توسط کادر پزشکی مجرب انجام می گیرد.
    در اینجا به ذکر برخی از بیماری هایی که ممکن است این قسمت ها را به خطر بیندازند و نیازمند عمل جراحی باشند، اشاره می شود:

    • انواع سرطان ها
    • اختلالات مادرزادی
    • اختلال بر اثر عفونت
    • آسیب های وارده بر اثر ضربه به این قسمت ها

    درد در ناحیه سر و گردن، علامت بیماری است که یکی از این بیماری ها نیز می تواند وجود انواع تومور در مغز باشد. تومورها، انواع خوش خیم و بد خیم دارند که در صورت عدم درمان به موقع، تبدیل به غده های سرطانی شده و نیاز به عمل جراحی پیدا می کنند.
    همچنین انواع غده های لنفاوی و سایر بافت ها که نقش دفاعی بدن را در برابر سایر بیماری ها و عفونت ها ایفا می کنند، گاهی نیاز به عمل جراحی دارند.
    نواحی سر و گردن ، در تصادفات و ضربه های سنگین هم نیاز به عمل جراحی پیدا می کنند چرا که بر اثر این نوع حوادث، خون در بخشی از مغز لخته شده و یا مشکلی شبیه به آن ایجاد می گردد و این موقع است که پزشکان جراح سر و گردن در کنار جراحان مغز و اعصاب ، دست بکار می شوند.
    از بارزترین اختلالات در ناحیه سر و گردن ، مشکلات مادرزادی همچون افتادگی پلک، شکاف لب و کام و همچنین کم شنوایی یا ناشنوایی می باشد که نیازمند عمل جراحی هستند.

لوزه چیست؟

    لوزه ، توده ای از سلول های ایمنی داخل دهان و پشت دریچه های بینی است که عفونت و بزرگ شدن آن ها، موجب بروز اختلالات تنفسی، عفونت در گوش، انسداد مسیر هوایی بالای بینی و ناتوانی در هضم غذا می شود.

جراحی لوزه

    برای جراحی لوزه ، بیمار نباید تا دو روز قبل از عمل، داروی های حاوی آسپرین یا ایبوپروفن مصرف کند و همچنین ۶ ساعت قبل از آن نباید غذایی تناول نماید. برای انجام عمل لوزه ، بیمار از طریق تزریق وریدی و یا گاز، بیهوش می گردد؛ سپس لوزه ها ، از داخل دهان برداشته شده و انتهای آن هم با روش برقی سوزانده می شود.

توصیه های بعد از عمل جراحی لوزه

    بعد از عمل لوزه ، بیمار با برطرف شدن علایم بیهوشی، مرخص می شود ولی پس از بازگشت به خانه، باید استراحت کرده و سرش را از قلبش بالاتر بگیرد. همچنین لازم است که در صورت بروز یبوست، می بایست که از داروهای ضد یبوست استفاده کند.
    در کاهش ورم بعد از عمل لوزه ، استفاده از کمپرس آب یخ نیز می تواند مؤثر باشد؛ همچنین بهتر است چندین روز از خوردن نوشیدنی های داغ پرهیز کرده و از رژیم غذایی سبک و سرد استفاده شود.
    شایان ذکر است که کاهش وزن بعد از عمل جراحی لوزه ، کاملاً طبیعی بوده و بهتر است که بیمار برای جلوگیری از خونریزی و کاهش آب بدن، نوشیدن آب را افزایش دهد.

عوارض جراحی لوزه

    پس از جراحی لوزه ، لکه های سفیدی در محل آن بوجود می آید که باعث بدبو شدن دهان می شود؛ در واقع این لکه ها عفونت نیستند؛ بلکه دلمه های موقتی هستند که پس از بهبودی، بطور طبیعی از بین می روند. تغییر صدا، گرفتگی بینی و خر و پف نیز از دیگر عوارض این عمل می باشد.
    بعد از عمل لوزه ، احتمال خونریزی وجود دارد اما معمولاً این خونریزی خطرناک نیست و با شستن دهان و بالا گرفتن سر از بین می رود؛ ولی اگر خونریزی قطع نشد، لازم است که به پزشک مراجعه شود.

دیسک گردن چیست؟

    ستون فقرات گردن از هفت استخوان تشکیل شده که این استخوان ها بوسیله دیسک هایی از یکدیگر جدا شده اند. این دیسک ها همانند کمک فنر، سبب حرکت آزادانه گردن می شوند. به قسمت پشت هر مهره یک قوس استخوانی اتصال دارد که باعث ایجاد یک فضای توخالی و پیوسته در طول ستون فقرات شده است که به این فضا کانال نخاعی می گویند. از میان کانال نخاعی، طناب نخاعی و ریشه های عصبی عبور می کند. طناب نخاعی در مایعی ژلاتینی غوطه ور است. با گذر زمان و بالا رفتن سن، این مایع کاهش یافته و در نتیجه میزان ضربه گیری و حفاطت دیسک کم می شود. لایه محیطی دیسک نیز با گذر زمان و کاهش یافتن مایع نخاعی پاره شده و این امر سبب جابجا شدن مرکز دیسک خواهد شد، به نحوی که دیسک ها به لایه محیطی وارد می شوند و به عصب ها و نخاع فشار وارد می کنند و آن موقع است که فرد بر اثر فشار وارده، درد، کرختی، بی حسی، ضعف و گز گز در ناحیه گردن، شانه ها و بازوها را احساس می کند.

علایم و نشانه های دیسک گردن

    علایم مشاهده شده دیسک گردن در افراد مختلف متفاوت است؛ به گونه ای که در برخی از افراد نیز هیچ علامت و نشانه ای وجود ندارد. اغلب افراد مبتلا به دیسک گردن دچار علائم زیر می شوند:

    • درد گردن و بازو
    • لرزش و عدم ثبات در هنگام پیاده روی
    • گرفتگی عضلانی در پاها
    • از دست دادن هماهنگی حرکات بدن
    • احساس ضعف و بی حسی در دست ها

نحوه تشخیص دیسک گردن

    پزشک بر اساس معاینه بالینی، علائم، سابقه بیمار و نتایج آزمایشات زیر ابتلا یا عدم ابتلا به دیسک گردن را مورد بررسی قرار می دهد. آزمایشات به شرح زیر می باشد:

    اسکن توموگرافی کامپیوتری: این نوع از تصویربرداری تشخیصی، شکل و اندازه کانال نخاعی، محتویات و همچنین ساختارهای اطراف آن بویژه استخوان ها را مورد بررسی قرار می دهد.

    تست الکترومایوگرام و مطالعات هدایت عصبی: این تست به اندازه گیری ضربه های الکتریکی در امتداد اعصاب محیطی، بافت های عضلانی و ریشه های عصبی می پردازد.

    تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI : (MRI تصاویری از طناب نخاعی، ریشه های عصب و مناطق اطراف آن را در اختیار پزشک قرار می دهد.

    نخاع نگاری یا میلوگرام: در این روش پس از تزریق ماده حاجب به داخل فضای مایع مغزی نخاعی، عکس برداری با اشعه ایکس انجام می شود. در این عکس وجود هرگونه فشار روی اعصاب و طناب نخاعی قابل مشاهده خواهد بود.

    اشعه ایکس: عکسبرداری با اشعه ایکس امکان مشاهده ساختار مهره ها و طرح کلی مفصل ها را فراهم می کند.

درمان دیسک گردن

    اغلب افراد مبتلا به دیسک گردن نیاز به جراحی ندارند و تنها با مصرف مسکن و انجام فیزیوتراپی بهبود پیدا می کنند. اما اگر انجام اقدامات اولیه برای فرد راهگشا نباشد، پزشک انجام جراحی را تجویز می کند. در واقع جراحی دیسک گردن تنها در صورتی ضروری خواهد بود که فرد از روش های فیزیوتراپی نتیجه نگیرد. درمان با فیزیوتراپی شامل روش های زیر می باشد:

    • تحرک مفصل
    • کشش مفصل
    • برنامه ورزشی مخصوص
    • روش های ضربه ای
    • انجام حرکات اصلاحی
    • ماساژ بافت نرم

آرتروز گردن چیست؟

    گردن دارای بافتی نرم و محل عبور رگ های حساس و مهم به سمت سر و مغز می باشد؛ به همین علت در صورت بروز حوادثی نظیر تصادف و یا ضربه دچار آسیب های شدید می شود. بیماری آرتروز گردن به شرایطی اطلاق می شود که مهره های گردن دچار ساییدگی شده و در نهایت این ساییدگی سبب وارد شدن فشار به اعصاب دست، پا و مثانه شود. این بیماری در میان مردان بالای ۴۰ سال شیوع بیشتری دارد؛ در ضمن احتمال ابتلا به این بیماری با بالا رفتن سن افزایش می یابد.

علل بروز آرتروز گردن

    گذر زمان به خودی خود سبب افزایش استهلاک ستون فقرات می شود؛ اما بروز عوامل زیر سبب افزایش احتمال ابتلا به آرتروز گردن خواهد شد:

    • حرکت های نامناسب و با شدت بالا
    • تغییر وضعیت ناگهانی سر به خصوص در حوادث رانندگی
    • انجام کارهای سخت و سنگین
    • اختلالات مادرزادی
    • استفاده طولانی مدت از کامپیوتر
    • وراثت
    • استعمال دخانیات
    • افسردگی و اضطراب
    • آسیب دیدگی

علائم آرتروز گردن

    • درد، سوزش و صدای مهره های گردن
    • بی حسی بین شانه و انگشت ها
    • سفت و خشک شدن گردن هنگام چرخاندن سر
    • میگرن های پشت سر
    • سرگیجه در حین حرکات شدید
    • مشکل در بلع غذا

تشخیص آرتروز گردن

    برای تشخیص آرتروز گردن پزشک ابتدا به معاینه انعطاف پذیری گردن، شانه ها و بازو ها، وضعیت حس لامسه، استحکام بدن، جریان خون و راه رفتن فرد می پردازد و در مرحله بعد برای تشخیص دقیق تر، انجام آزمایشات زیر تجویز می شود:

    • آزمایش خون
    • تصویر برداری با اشعه ایکس
    • MRI
    • سی تی اسکن
    • میلوگرافی
    • الکترومیوگرافی

درمان آرتروز گردن

    روش های مختلفی برای درمان آرتروز گردن وجود دارد که با توجه به نوع و شدت بیماری فرد، روش مناسبی تجویز خواهد شد. این روش ها عبارتند از:

    • دارو
    • استفاده از گردنبندهای طبی
    • استفاده از کمپرس آب گرم
    • ورزش های آرتروز گردن
    • فیزیوتراپی

متخصصان

افزودن مدرک بیشتر
انتخاب مدرک

مدارک مورد نیاز را ضمیمه کنید. | حداکثر سایز 10 MB | پسوندهای مجاز: jpg, jpeg, png, gif, pdf, rar, zip

CAPTCHA
لطفا صبر کنید