درمان ناباروری با آی وی اف همانند هر روش درمانی دیگری دارای درصدی شکست است. معمولاً عواملی همچون بالا بودن سن زنان، پایین بودن کیفیت جنین، تنبلی تخمدان، کاشت ناموفق جنین، ناهنجاریهای رحمی و... ممکن است باعث نیاز به تکرار درمان شود که آشنایی با نحوه مدیریت و رفع آنها، به افزایش شانس موفقیت IVF کمک خواهد کرد.
درمان ناباروری با آی وی اف (IVF) ازجمله مؤثرترین روش های درمان ناباروری است که امروزه برای فرزندآوری بسیاری از زوجین استفاده میشود. در درمان ناباروری به روش آی وی اف، ابتدا با عمل تخمک کشی، تخمک بالغ از تخمدان خانم خارج شده و با اسپرم در محیط آزمایشگاه لقاح داده میشود. سپس تخمک بارور شده طی عمل انتقال جنین به داخل رحم منتقل میگردد. این پروسه حدود سه هفته به طول میانجامد. البته در برخی از موارد این چرخه به چند مرحله تقسیم شده و مدت زمان بیشتری طول خواهد کشید. در این مطلب مراحل ای وی اف را از اول تا آخر شرح میدهیم..
تخمک لقاحیافته با اسپرم در بدو ورود به رحم، برای تغذیه و ادامه رشد به دیواره رحم میچسبد که به آن لانهگزینی میگویند. این فرایند تا چند روز با اندکی خونریزی یا لکهبینی و درد همراه است؛ اما بسیاری از علائم آن با قاعدگی تفاوت دارد. آشنایی با نشانههای لانهگزینی همچون درد و ورم سینه، ویار، تهوع و... راه مؤثری برای تشخیص آغاز بارداری به شمار میرود.
دهانه رحم در حالت طبیعی و حتی پس از شروع بارداری، بسیار تنگ است و صرفاً در هفتههای آخر حاملگی برای سهولت تولد نوزاد، کمکم گشاد میشود. در زنانی که باز شدن دهانه زودتر از موعد رخ دهد، خطر زایمان زودرس یا سقط جنین وجود دارد و بنابراین عمل جراحی سرکلاژ یا دوختن دهانه رحم (با عوارض کم و درصد موفقیت بسیار بالا) انجام میگیرد.
یکی از روشهای سقط جنین، کورتاژ (Curetage) نام دارد که تحت عنوان دیلاتاسیون و کورتاژ (Dilation and curettage) و به صورت مخفف با نام D&C هم شناخته میشود.به عبارتی دیگر، کورتاژ نوعی عمل جراحی کوتاه است که علاوه بر سقط جنین، جهت تشخیص وضعیت رحم و درمان شرایط خاص آن نیز به کار میرود.
هورمون LH که از هیپوفیز ترشح میشود، نقش مهمی در شکلگیری و عملکرد اندامهای جنسی زنان و مردان دارد و باید در سطح نرمال باشد. میزان طبیعی و استاندارد این هورمون در مردان معمولاً به سن آنها وابسته است و در زنان به قرارگیری در دوره بارداری، یائسگی، مراحل مختلف چرخه قاعدگی، دوران مصرف داروهای ضد بارداری و... بستگی دارد.
در میان بیماریهای شایع و البته دردناک زنان، نام آندومتریوز به عنوان عارضهای جدی و مهم دیده میشود. بیماری اندومتریوز که در اثر رشد بافت داخلی رحم (اندومتر) در فضای خارج از رحم به وجود میآید، مشکلات متعددی را برای بانوان ایجاد میکند. از آنجایی که گاهی علائم و نشانههای این بیماری دیر ظاهر میشوند، لازم است که خانمها راههای پیشگیری و کنترل آن را بشناسند.
درصورتی که مردی مبتلا به آزواسپرمی یا اسپرم صفر باشد و شانس استخراج اسپرم از بیضه توسط عمل بیوپسی (نمونهبرداری بافتی) بسیار کم ارزیابی شود، جراحی میکروتسه انجام میگیرد. طی این عمل جراحی باز، بخشهای مختلف بیضه بررسی میگردد تا اسپرمهای سالم برای انجام لقاح با تخمک یا فریز برای بارداریهای آینده، استخراج شوند.
تنبلی تخمدان با نام علمی سندرم تخمدان پلی کیستیک، از علل ناباروری در زنان است که علائم و عوارض مختلفی دارد. گاهی صرفاً با بهبود سبک زندگی، مصرف داروهای هورمونی و تنظیم چرخه قاعدگی میتوان آن را درمان کرد؛ اما در برخی افراد برای بارداری با تنبلی تخمدان میبایست به سراغ روشهای آی یو آی، آی وی اف، لاپاراسکوپی و... رفت.
سطح هورمون پرولاکتین بهطور معمول در دوران شیردهی افزایش مییابد و سپس به مرور زمان کم میشود. بالا بودن پرولاکتین در ایام دیگر که به دلیل بیماریهایی همچون آدنومای هیپوفیز رخ میدهد، مانع تخمکگذاری و در نتیجه موجب کاهش احتمال قاعدگی و بارداری میگردد. لذا انجام درمانهایی همچون مصرف دارو، پرتودرمانی، جراحی و... برای رفع آن ضرورت دارد.