برخی از زوج‌ها با وجود تلاش‌های طولانی‌مدت برای بارداری، موفق به فرزندآوری نمی‌شوند. در مواقعی که زوجین تعداد دفعات نزدیکی لازم را در زمان تخمک‌گذاری داشته و حداقل یک سال برای فرزنددار شدن تلاش کرده و علی‌رغم نتایج آزمایش نرمال هنوز موفق به بارداری نشدند، پزشک ناباروری بدون علت را تشخیص می‌دهد. در چنین مواقعی، پزشک با انجام آزمایش‌های مختلف نمی‌تواند علت نازایی زوج را تشخیص دهد و همین امر ممکن است برای زن و شوهر، ناامیدکننده باشد. برای مطالعه بیشتر درباره‌ی علل اصلی ناباروری در زنان، اینجا کلیک کنید.

ناباروری بدون علت چیست؟

ناباروری غیرقابل توضیح یا بدون دلیل که تحت عنوان ناباروری ایدیوپاتیک یا Unexplained Infertility شناخته می‌شود، از رایج‌ترین انواع نازایی در بین زنان به حساب می‌آید. طی این نوع ناباروری باوجود رابطه جنسی مستمر و محافظت‌نشده و باوجود عدم مشاهده هیچ‌نوع مشکل و ناهنجاری در آزمایش‌های زوجین، بارداری به وقوع نمی‌پیوندد. تعداد قابل توجهی از زوج‌های نابارور، به نازایی بدون علت دچار هستند که باوجود تلاش یک ساله در زنان زیر ۳۵ سال یا تلاش ۶ ماهه در زنان بالای ۳۵ سال، موفق به فرزندآوری نمی‌شوند. باید دانست که با تشخیص ناباروری بدون علت توسط پزشک، معمولاً انتخاب روش درمان و اقدامات بعدی دشوار می‌شود.

ناباروری بی علت

دلایل ناباروری با علت نامشخص

حدوداً ۱۰ تا ۲۰ درصد از زوج های نابارور دچار ناباروری بدون علت هستند. در ناباروری با علت نامشخص تخمک گذاری خانم منظم و لوله های رحم باز است و چسبندگی یا آندومتریوز وجود ندارد؛ همچنین میزان تولید اسپرم در آقا طبیعی و نتیجه آزمایش pct مثبت است.

البته لازم به ذکر است که انجام آزمایش های بیشتر و دقیق تر می تواند در تشخیص علت ناباروری به پزشک کمک کند. در اغلب موارد ناباروری با علت نامشخص به دلایل زیر بروز پیدا می کند:

عوامل ایمونولوژیک

در برخی از موارد سیستم ایمنی بدن خانم، اسپرم مرد را یک عامل تهاجمی خارجی شناخته و آن را از بین می برد و یا مانع تحرک آن می شود؛ همچنین گاهی پوشش تخمک در برابر اسپرم واکنش ایمنی نشان داده و مانع از لقاح تخمک و اسپرم می شود.

ناهنجاری های مربوط به لوله های رحم

گاهی مکانیزم دریافت و انتقال تخمک در لوله های رحم در زمان تخمک گذاری دچار نقص بوده و به درستی عمل نمی کند. بدین صورت که  لوله های رحم حاوی پرزهای ریز بسیاری هستند که نقش مهمی در حرکت سلول های جنسی به سوی یکدیگر و سلول تخم به سمت دیواره رحم برای لانه گزینی دارند. در صورتی که این پرز ها در اثر عفونت ها تخریب شوند یا آسیب ببینند حرکت سلول تخم مختل میشود و به دیواره رحم نمیرسد و از بین میرود. در مطلب ناهنجاری های رحمی، به توضیح برخی از نارسایی هایی که می تواند منجر به ناباروری شود می پردازیم.

غیر طبیعی بودن تخمک

غیر طبیعی بودن تخمک یکی از علل ناباروری با علت نامشخص است. در این شرایط تخمک های آزاد شده دارای ساختار غیر طبیعی یا ناهنجاری های کروموزومی هستند.

ناباروری بدون علت

به دام افتادن تخمک

در برخی از موارد تخمک پس از تولید و بالغ شدن در فولیکول، رها نشده و درون فولیکول به جسم زرد تبدیل می شود. به این عارضه سندروم فولیکول پاره نشده لوتئینیزه یا luf گفته می شود.

ناهنجاری فاز لوتئال

فاز لوتئال، قسمتی از چرخه تخمک گذاری است که پس از مرحله رها شدن تخمک از تخمدان آغاز می شود. در این مرحله جسم زرد، هورمون پروژسترون ترشح می کند تا بافت آندومتر برای پذیرش تخمک آماده شود. امکان دارد ترشح پروژسترون با اختلالاتی نظیر کاهش سرعت تولید پروژسترون، سطح پایین این هورمون یا تولید این هورمون در بازه زمانی کوتاه مدت مواجه شود. البته ممکن است اندومتر دچار مشکل بوده و پاسخ مناسبی به ترشح پروژسترون ندهد. اختلالات فاز لوتئال را با انجام بیپوسی از بافت اندومتر و بررسی ترشح پروژسترون بوسیله آزمایش خون مورد بررسی قرار می دهند.

عفونت ها

برخی از باکتری های بیماری زا نظیر مایکوپلاسمایی نوع t حتی در مقدار کم می توانند سبب بروز ناباروری شوند.

پیری زودرس تخمدان

گاهی ممکن است که پیری زودرس تخمدان ها به عنوان محل ذخیره و آزادکننده های سلول های جنسی زنان، از دلایل ناباروری های ناشناخته و بدون علت باشد. بدین صورت که ذخیره های تخمدان ممکن است که کم و یا ضعیف تر از حالت معمول باشد و تخمک گذاری مناسبی صورت نگیرد.

علل روانشناختی

از آنجایی که چرخه هورمونی و تنظیم آن ها توسط مغز انجام می شود، این موضوع طبیعی است که عوامل روانشناختی سبب بروز اختلال در چرخه ترشح هورمون و در نتیجه بروز ناباروری شود.

ناتوانی اسپرم در نفوذ به تخمک

در برخی از موارد علی رغم طبیعی بودن اسپرم از هر لحاظ، اسپرم ها برای ورود به تخمک دچار مشکل شده و نمی توانند تخمک را بارور کنند که این مشکل با انجام IVF قابل حل است.

ناباروری بدون علت

درمان ناباروری بدون علت

اولین گام برای انتخاب روش مناسب برای درمان، جست و جو برای علت اصلی ناباروری می باشد. درمان اختلالات فاز لوتئال را می توان با درمان مستقیم با پروژسترون برطرف کرد. از طرفی مصرف کلومیفن می تواند ترشح fsh را افزایش داده و کیفیت فولیکول را بهبود بخشد که این موضوع سبب افزایش کیفیت جسم زرد می شود.
تحریک تخمک گذاری در کنار استفاده از روش های درمان ناباروری، ساده ترین روش برای افزایش شانس لقاح تخمک و اسپرم است.

پژوهشکده علوم تولید مثل یزد با بهره گیری از بهترین پزشکان و تجهیزات درمان ناباروری سالانه پذیرای زوج ها نابارور بسیاری از ایران و سایر کشورها می باشد.

برای رزرو نوبت بهترین پزشکان درمان ناباروری کلیک کنید.

شانس بارداری با ناباروری بدون علت

نرخ بارداری در زوجین با ناباروری بدون علت بعد از تلاشی ۲۴ ماهه حدود ۱۰ درصد می‌باشد. هرچه سن زوج بالاتر رود و تلاش برای فرزندآوری با شکست مواجه شود، این مقدار کاهش می‌یابد. در شرایطی که باوجود نرمال بودن تعداد و شکل اسپرم‌ها بارداری به وقوع نمی‌پیوندد، پزشک از لقاح آزمایشگاهی استفاده می‌کند که درصد موفقیت آن در زوج ها با توجه به دلیل ناباروری آن ها متفاوت و چیزی حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد است. پس لازم است که قبل از شروع درمان حتما با پزشک خود درباره میزان موفقیت روش درمانی مورد استفاده مشورت کنید.

مطالب پیشنهادی

افزودن دیدگاه