روش های درمان پرولاکتین بالا در زنان

یکی از هورمون‌هایی که توسط غده هیپوفیز تولید می‌شود و از مهم‌ترین وظایف آن، تحریک تولید شیر و آزادسازی آن در خانم‌ها پس از زایمان است، پرولاکتین (Prolactin) نام دارد. به‌طورکلی، میزان این هورمون در دوره شیردهی بالا می‌رود و مانع از تخمک‌گذاری می‌شود و همین امر یکی از دلایل عدم قاعدگی و بارداری در زمان شیردهی به حساب می‌آید.

البته باید دانست که در چنین شرایطی، میزان پرولاکتین به مرور زمان کاهش می‌باید و تخمک‌گذاری دوباره آغاز می‌گردد. بالا بودن سطح هورمون پرولاکتین، با اصطلاح هایپرپرولاکتینمیا (Hyperprolactinaemia) نیز شناخته می‌شود. بروز این عارضه در بانوان غیر باردار باید تحت درمان واقع گردد تا در آینده ناباروری را در پی نداشته باشد.

آیا پرولاکتین بالا درمان قطعی دارد؟

بله، در اکثر موارد، بالا بودن هورمون پرولاکتین (هایپرپرولاکتینمی) کاملاً قابل‌درمان و اغلب به‌طور قطعی قابل‌کنترل است، به شرطی که علت زمینه‌ای آن به‌درستی شناسایی شود.

طبق تأیید انجمن غدد درون‌ریز (Endocrine Society)، اگر علت مصرف دارو باشد، با تغییر دارو سطح هورمون نرمال می‌شود؛ اگر ناشی از کم‌کاری تیروئید باشد، با درمان تیروئید اصلاح می‌گردد؛ و اگر علت آن تومور خوش‌خیم هیپوفیز (پرولاکتینوما) باشد، داروهای مخصوص نه‌تنها سطح هورمون را به حالت عادی برمی‌گردانند، بلکه می‌توانند اندازه تومور را نیز کوچک کنند.

چه چیزهایی باعث بالا رفتن پرولاکتین می‌شود؟

بالا رفتن پرولاکتین می‌تواند ناشی از عوامل فیزیولوژیک طبیعی، عوارض دارویی، یا بیماری‌های زمینه‌ای مانند تومورهای خوش‌خیم هیپوفیز و کم‌کاری تیروئید باشد.

علاوه بر بارداری و شیردهی که دلایل طبیعی هستند، استرس شدید، ضربه به دیواره قفسه سینه، نارسایی مزمن کلیه، و وجود توده‌ای در غده هیپوفیز (پرولاکتینوما) که تولید این هورمون را به‌طور مستقل تحریک می‌کند، از شایع‌ترین علل پزشکی این عارضه محسوب می‌شوند.

پرولاکتین بالا و ناباروری

پرولاکتین بالا از عوارض وجود غده خوش‌خیم در هیپوفیز با نام «آدنومای هیپوفیز» شناخته می‌شود که افزایش ترشح پرولاکتین را در پی دارد و به تبع آن، کاهش سطح استروژن و مهار تخمک‌گذاری در بدن رخ می‌دهد. در صورتی که علت بروز اختلال در روند تخمک‌گذاری، آدنومای هیپوفیز باشد، داروی بروموکریپتین برای بیمار تجویز می‌شود.

باید دانست که پرولاکتین بالا در بدن می‌تواند از طریق ایجاد اختلال در روند تخمک‌گذاری باعث قطع و یا بی‌نظمی عادت ماهیانه شود و ناباروری را به دنبال داشته باشد. در برخی موارد نادر هم احتمال دارد سیکل قاعدگی منظم باشد؛ اما هورمون پروژسترون کافی پس از تخمک‌گذاری تولید نگردد که این عارضه موجب عدم توانایی دیواره رحم در حفظ جنین شده و تحت عنوان نقص مرحله لوتئالی شناخته می‌شود.

از طرفی دیگر، هایپرپرولاکتینمیا می‌تواند با وارد کردن فشار بر غده هیپوفیز موجب توقف تولید هورمون‌های استروژن و پروژسترون در خانم‌ها و حتی سبب کاهش میل جنسی و ریزش موهای بدن در آقایان شود و مشکلات باروری را به دنبال داشته باشد.

راهکارهای کاهش پرولاکتین

به منظور کاهش سطح پرولاکتین چندین راهکار خانگی وجود دارد که فرد با تلاش و انجام آن‌ها می‌تواند تا حد زیادی به درمان پرولاکتین بالا کمک کند. برخی از این راهکارها به شرح زیر است:

• پوشیدن لباس های تنگ: لباس‌های تنگ و چسبان موجب تحمیل فشار بر قفسه سینه شده و همچنین تحریک و فشار به نوک سینه‌ها را نیز در پی دارد؛ لذا خودداری از پوشیدن این لباس‌ها در کنترل سطح پرولاکتین مفید است.
• مصرف برخی دارو ها: استفاده از داروهای لوودوپا، دوپامین و مشتقات آلکالوئیدهای ارگو باعث کاهش میزان پرولاکتین بدن می‌شود.

روش های درمان دارویی و جراحی پرولاکتین بالا

در شرایطی که میزان پرولاکتین بدن بالا می‌رود، پزشک به منظور برگرداندن پرولاکتین به سطح نرمال، کاهش اندازه تومور هیپوفیز، بازگرداندن عملکرد طبیعی غده هیپوفیز و یا رفع عوارض ناشی از فشار تومور مانند سردرد یا مشکلات بینایی، روش‌های درمانی خاصی را تجویز می‌نماید.

بسته به علت افزایش سطح پرولاکتین در بدن، روش‌های درمانی متفاوتی برای رفع این عارضه وجود دارد؛ روش‌هایی نظیر:

• دارو درمانی
• جراحی
• پرتودرمانی

دارو درمانی

مهم‌ترین روش درمان پرولاکتین بالا، «آگونیست دوپامین» است. این دارو به مغز فرمان تولید دوپامین را صادر می‌کند تا میزان ترشح پرولاکتین را کنترل نماید. البته در برخی موارد که هیپرپرولاکتینمی ایدیوپاتیک (Idiopathic Hyperprolactinemia) رخ دهد؛ بدین معنی که پرولاکتین بالا بدون علت گزارش شود؛ طی چند ماه، میزان پرولاکتین به طور خودبه‌خود به سطح طبیعی بازمی‌گردد و در غیراین‌صورت، داروهایی مانند کابرگولین و بروموکریپتین جهت کاهش سطح پرولاکتین تجویز می‌شود. این روش درمانی، تکنیک رایجی است که معمولاً روی اغلب بیماران جواب می‌دهد.

به علاوه، کابرگولین، دارویی خوراکی است که تا زمان بارداری، به شکل دوبار در هفته استفاده می‌شود. اگرچه استفاده طولانی‌مدت از دوز بالای آن باعث بروز مشکلاتی در دریچه قلب می‌گردد؛ اما اثربخشی بهتری نسبت به بروموکریپتین دارد. ازجمله عوارض این دو دارو می‌توان به سردرد، احساس سبکی سر و همچنین حالت تهوع اشاره کرد.

اشاره به این نکته ضروری است که اگر فرد در حال مصرف دارویی باشد که بر افزایش پرولاکتین اثرگذار است، ابتدا پزشک با صلاحدید خود، مصرف دارو را برای فرد به مدت 3 روز قطع می‌کند و سپس به کمک آزمایش پرولاکتین مقدار این هورمون را در سطح خون مجدداً ارزیابی می‌نماید. در صورتی که هنوز سطح پرولاکتین تغییر نکرده باشد و فرد ناچار به مصرف آن دارو باشد، ممکن است پزشک داروی مشابهی که اثری بر سطح پرولاکتین ندارد را تجویز کند.

در ضمن، اگر فرد با مشکلاتی نظیر کاهش میل جنسی، از دست دادن عملکرد جنسی و یا نازایی مواجه باشد، درمان با استروژن (در خانم‌ها) و یا تستوسترون (در آقایان) توصیه می‌شود.

دارو درمانی در دوران بارداری

در صورتی که فرد باردار نیاز به استفاده از دارو جهت درمان پرولاکتینوما داشته باشد، از بین کابرگولین و بروموکریپتین، مصرف بروموکریپتین (Bromocriptine) ترجیح داده می‌شود. البته باید دانست که هرچند هر دو دارو در اوایل بارداری ایمن هستند و تأثیر آن‌ها در تمام طول بارداری هنوز مشخص نیست؛ اما در صورت ابتلای فردی به هایپرپرولاکتینوما، مصرف بروموکریپتین توسط پزشک توصیه می‌شود.

به این نکته نیز باید توجه داشت که در صورت مصرف همزمان داروی درمان پرولاکتین بالا و قصد بارداری می‌بایست حتماً قبل از بارداری به پزشک مراجعه نمود.

جراحی

عمل جراحی برای برداشتن تومورهای اطراف غده هیپوفیز، تنها زمانی استفاده می‌شود که نتوان با دارو به رفع این تومورها پرداخت. البته اگر تومورها باعث مشکلات بینایی هم شده باشند، بسته به گستردگی تومور، باید فوراً با جراحی خارج شوند. انواع روش‌های جراحی پرولاکتینوما عبارتند از:

جراحی از راه سینوس اسفنوئید (Sphenoid sinuses)

در این روش، تومور از طریق حفره بینی برداشته می‌شود و لذا در طول عمل، آسیبی به مغز نمی‌رسد و زخم قابل‌مشاهده‌ای نیز ایجاد نمی‌شود. به همین دلیل این نوع جراحی، عوارض زیادی در پی ندارد.

جراحی ترانس کرانیال (Transcranial Doppler)

در صورتی که تومور به بافت مغزی نزدیک شده باشد و یا اندازه آن بزرگ باشد، از طریق جراحی ترانس کرانیال، تومور برداشته می‌شود. این عمل که تحت عنوان جمجمه‌بُری یا کرانیوتومی نیز شناخته می‌شود، به جراح این امکان را می‌دهد تا از طریق قسمت فوقانی جمجمه به تومور دسترسی داشته باشد.

لازم به ذکر است که نتیجه این نوع جراحی به اندازه و مکان تومور، میزان پرولاکتین قبل از جراحی و مهارت جراح بستگی دارد. به طور کلی، هرچه سطح پرولاکتین بالاتر باشد، احتمال بازگشت آن به حالت طبیعی کمتر است. از طرفی دیگر، تومورهای هیپوفیز کوچک معمولاً در اکثر بیماران قابل درمان است؛ اما احتمال عود مجدد این تومورها در طول 5 سال بعد از جراحی نیز وجود دارد. همچنین در برخی موارد فقط می‌توان بخشی از تومور را خارج نمود و سپس با درمان دارویی برای بازگرداندن سطح پرولاکتین به حالت نرمال تلاش کرد.

پرتودرمانی

پرتودرمانی آخرین گزینه درمان تومورهای غده هیپوفیز است که در صورت عدم تأثیر داروها، خطر بالای جراحی یا ناقص ماندن آن و همچنین در مواردی که تومور به سرعت در حال رشد و گسترش است، مورد استفاده قرار می‌گیرد و باعث کوچک‌شدن تومورها می‌شود.

گاهی در صورتی که در طول دوره بارداری، تومور هیپوفیز در حال رشد باشد و یا بینایی فرد تحت تأثیر قرار گرفته باشد، انجام MRI مورد نیاز است.

قرص برای پرولاکتین بالا

داروهای اصلی و خط اول درمان برای کاهش پرولاکتین، دسته‌ای از داروها به نام «آگونیست‌های دوپامین» هستند که معروف‌ترین آن‌ها کابرگولین (Cabergoline) و بروموکریپتین (Bromocriptine) می‌باشند. طبق تأیید کلینیک کلیولند (Cleveland Clinic)، این داروها با تقلید اثر دوپامین در مغز، به‌طور مستقیم غده هیپوفیز را مهار کرده و تولید پرولاکتین را متوقف می‌کنند.

کابرگولین معمولاً به دلیل عوارض جانبی کمتر و نیاز به مصرف کمتر (مثلاً یک یا دو بار در هفته)، ترجیح داده می‌شود، اما مصرف هرگونه دارو در این زمینه باید منحصراً تحت نظارت و دوز تعیین‌شده توسط پزشک غدد یا زنان باشد.

چه داروهایی باعث افزایش پرولاکتین می‌شود؟

بسیاری از داروهای رایج که گیرنده‌های دوپامین را در مغز مسدود می‌کنند، می‌توانند به‌عنوان یک عارضه جانبی باعث افزایش سطح پرولاکتین شوند. این داروها شامل برخی داروهای ضدروان‌پریشی (مانند ریسپریدون)، داروهای ضدتهوع (مانند متوکلوپرامید)، برخی داروهای ضدافسردگی، و حتی برخی داروهای فشار خون (مانند وراپامیل) هستند. بیماران هرگز نباید بدون مشورت با پزشک تجویزکننده، مصرف این داروها را به‌طور ناگهانی قطع کنند.

درمان طبیعی و خانگی پرولاکتین بالا

استفاده از تکنیک‌های آرام‌سازی در زندگی روزمره می‌تواند تأثیر مثبتی بر پرولاکتین بالا داشته باشد. در این میان، نقش تغذیه نیز در درمان طبیعی پرولاکتین بالا تاثیر بسزایی دارد. متخصصان، رژیم غذایی غنی از میوه‌ها و سبزیجات را برای تنظیم و کاهش پرولاکتین توصیه می‌کنند. از سوی دیگر دانستن علت ریشه‌ای پرولاکتین بالا در انتخاب نحوه درمان بسیار مهم است. در ادامه به توضیح کامل از روش‌ها و درمان های خانگی پرولاکتین بالا می‌پردازیم.

• رژیم غذایی مناسب
• حفظ سلامت تیروئید
• کنترل استرس
• خوراکی های تقویت کننده باروری
• مصرف مکمل های باروری DHA و EPA

رژیم غذایی مناسب

مصرف مواد غذایی حاوی روی بالا با تنظیم فعالیت‌های سوخت و سازی بدن، کمک به رفع اختلالات قاعدگی و پیشگیری و درمان علائم و سندروم پیش از قاعدگی در درمان پرولاکتین بالا مؤثر است. ازجمله منابع غذایی حاوی روی می‌توان به گوشت قرمز، سویا، گوشت مرغ، لوبیا سبز و بادام زمینی اشاره کرد. همچنین ویتامین B5 موجود در برنج قهوه‌ای، سبوس، غلات، اسفناج و هویج نیز با حفظ تعادل هورمونی بدن و کمک به روی در سوخت و ساز بدن، سبب کاهش میزان پرولاکتین می‌شود.

به این نکته نیز باید اشاره کرد که انتخاب یک رژیم غذایی سالم و متعادل که شامل غذاهایی نظیر گوشت گوساله، گوشت بوقلمون و حبوبات سرشار از زینک است، بر کاهش میزان پرولاکتین تأثیرگذار می‌باشد.

حفظ سلامت تیروئید

کم‌کاری تیروئید با افزایش سطح هورمون آزادکننده تیروتروپین، موجب افزایش تولید هورمون محرکه‌ تیروئید (TSH) و پرولاکتین می‌شود و عارضه هایپرپرولاکتینمی و گالاکتوره را به دنبال دارد. به همین دلیل مصرف خوراکی‌های یددار، ویتامین‌های گروهB ، ویتامین‌های C، E و A و مواد معدنی اصلی مانند مس و سلنیوم در حفظ سلامت عملکرد غده تیروئید نقش بسزایی دارد.

باید دانست که مصرف ویتامین E به‌طور طبیعی مانع از افزایش پرولاکتین می‌شود. همچنین مصرف ویتامین B6 (موجود در سیب‌زمینی، موز، ماهی قزل‌آلای وحشی و اسفناج) نیز با کمک به تولید دوپامین در بدن، موجب کاهش سطح پرولاکتین می‌شود. همچنین مصرف گیاهان دارویی مانند گیلاس زمستانی، ریشه طلايی و جینسینگ نیز موجب تقویت سلامت تیروئید می‌شود.

شایان ذکر می‌باشد که در برخی موارد کم‌کاری تیروئید، فرد می‌بایست تحت درمان با هورمون‌های تیروئیدی مصنوعی (تولیدشده در آزمایشگاه) قرار گیرد که اغلب این نوع درمان می‌بایست تا آخر عمر ادامه یابد.

کنترل استرس

کنترل استرس و عدم انجام فعالیت‌های شدید بدنی می‌تواند در درمان پرولاکتین بالا نقش بسزایی داشته باشد. طبق تحقیقات به عمل آمده، استرس با افزایش سطح هورمون کورتیزول مانع از تخمک‌گذاری و تولید هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها (GnRH) می‌شود و تعادل هورمونی و افزایش تعداد اسپرم‌ها را برهم می‌زند. قطع تولید GnRH، سبب سرکوب تولید تستسترون، استروژن و قوای جنسی می‌گردد و کاهش باروری را به دنبال دارد.

خوراکی های تقویت کننده‌ باروری

خوراکی‌های سرشار از قند و کربوهیدرات، کاهنده باروری هستند؛ اما خوراکی‌های سرشار از پروتئین، چربی، و ریزمغذی‌ها متشکل از گوشت تازه، ماهی تازه، غذاهای دریایی و سبزیجات بدون نشاسته‌ برای تقویت بارداری مفید هستند. مصرف برخی اسموتی ها با پروتئین بالا نیز جهت تقویت غدد درون‌ریز، تصحیح تعادل هورمونی و حفظ سلامت تخمک‌ها پیشنهاد می‌گردد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره‌‌ی تقویت تخمک گذاری، اینجا کلیک کنید.

مصرف مکمل‌های باروری DHA و EPA

مصرف ماهی تازه و غذاهای دریایی و برای اطمینان بیشتر، مصرف مکمل‌های DHA و EPA (دو نوع اصلی امگا 3 و از دسته اسیدهای چرب ضروری) در حفظ قدرت باروری سالم مؤثر است. روغن کبد ماهی نیز با تأمین DHA و EPA، موجب بهبود تخمک‌گذاری منظم، تقویت مخاط سالم دهانه‌ رحم و حفظ تعادل هورمونی می‌شود.

چه غذاهایی برای پرولاکتین بالا مضر است؟

هیچ ماده غذایی خاصی وجود ندارد که به‌طور مستقیم و علمی ثابت شده باشد که باعث افزایش خطرناک پرولاکتین می‌شود، اما رژیم‌های غذایی سرشار از قندهای تصفیه‌شده و غذاهای فرآوری‌شده می‌توانند با ایجاد مقاومت به انسولین و چاقی، تعادل هورمونی کلی بدن را مختل کنند.

برخی باورهای سنتی پیشنهاد می‌کنند که از مصرف بیش‌ازحد گیاهان «شیرافزا» مانند رازیانه یا شنبلیله خودداری شود، اگرچه شواهد علمی قوی مبنی بر تأثیر آن‌ها بر هایپرپرولاکتینمی بیمارگونه وجود ندارد. بهترین رویکرد تغذیه‌ای، مصرف یک رژیم متعادل، سرشار از آنتی‌اکسیدان و ویتامین‌های گروه B برای حمایت از سلامت غدد درون‌ریز است.

بیشتر بخوانید: ایا مشکلات هورمونی باعث نازایی می‌شود؟

آیا بارداری در حین ابتلا به هایپرپرولاکتینمی امکان‌پذیر است؟

عارضه هایپرپرولاکتینمی یا پرولاکتین بالا، می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات باروری، بی‌نظمی‌های قاعدگی، اختلال عملکرد جنسی و یا سرطان سینه باشد. لذا باید تا حد امکان نسبت به این عارضه، پیشگیری های لازم را انجام داد و در صورت مشاهده هرگونه علائم و نشانه هایی، نسبت به مصرف دارو و درمان آن اقدام کرد.

پرولاکتین بالا در دختر مجرد نشانه چیست؟

بالا بودن پرولاکتین در زنان مجرد عمدتاً نشان‌دهنده اختلال در محور هورمونی تولیدمثل است که خود را با علائمی مانند بی‌نظمی یا قطع قاعدگی (آمنوره) و ترشح شیرمانند از نوک پستان (گالاکتوره) نشان می‌دهد.

طبق تأیید کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان (ACOG)، این وضعیت نشان می‌دهد که سطح بالای پرولاکتین در حال سرکوب هورمون‌های ضروری برای تخمک‌گذاری (مانند GnRH، FSH و LH) است و نیاز به بررسی آزمایشگاهی برای یافتن علت دقیق دارد.

علت بالا بودن پرولاکتین در دختران مجرد

علل بالا بودن پرولاکتین در دختران مجرد تفاوت بنیادینی با سایر زنان ندارد و شامل پرولاکتینوما، کم‌کاری تیروئید، استرس شدید، یا مصرف داروهای خاص است، اما در این گروه سنی، عواملی مانند رژیم‌های غذایی بسیار محدودکننده یا استرس‌های روانی-عصبی شدید نیز می‌توانند نقش محوری داشته باشند.

اگرچه بارداری شایع‌ترین علت فیزیولوژیک است و در معاینات اولیه همیشه باید رد شود، اما در دختران مجرد، تمرکز پزشک بیشتر بر رد کردن تومورهای هیپوفیز، بررسی عملکرد تیروئید و بازبینی لیست داروهای مصرفی (حتی مکمل‌های گیاهی) خواهد بود.

عوارض پرولاکتین بالا در زنان مجرد

اگر پرولاکتین بالا برای مدت طولانی درمان نشود، می‌تواند منجر به عوارض جدی مانند پوکی استخوان، خشکی واژن، کاهش میل جنسی و در آینده مشکلات باروری شود. از آنجا که پرولاکتین بالا باعث سرکوب استروژن می‌شود، کمبود طولانی‌مدت این هورمون محافظت‌کننده، تراکم استخوان‌ها را کاهش داده و خطر شکستگی را در سنین بالاتر افزایش می‌دهد.

همچنین، اگر علت یک تومور هیپوفیز بزرگ باشد، ممکن است با سردردهای مزمن یا مشکلات بینایی همراه شود.

درمان پرولاکتین بالا چقدر طول می‌کشد؟

در صورتی که تومور در فرد بعد از درمان از بین رفته باشد و سطح پرولاکتین مناسب باشد، معمولاً بعد از تقریباً 2 سال درمان، به صلاحدید پزشک می‌توان میزان داروی مصرفی را کم و یا قطع کرد. البته به این نکته باید توجه نمود که چون احتمال رشد مجدد تومور وجود دارد؛ لذا پس از قطع درمان نیز می‌بایست طبق فواصلی که پزشک مطرح می‌کند، جهت معاینه و بررسی‌های لازم به پزشک متخصص مراجعه کرد.

تماس با ما

برای دریافت هرگونه مشاوره و راهنمایی درباره درمان پرولاکتین بالا در زنان با ما تماس بگیرید:

03537283090 داخلی 232 شماره WhatsApp تلگرام فیسبوک ایمیل

کلام آخر

بروز اختلال در میزان تولید پرولاکتین مشکلات زیادی در سیستم هورمونی بدن ایجاد می‌کند و حتی می‌تواند یکی از علت های ناباروری در زنان باشد؛ لذا در صورت مشاهده علائم پرولاکتین بالا، مراجعه به پزشک و پیگیری وضعیت سلامتی بدن بسیار حائز اهمیت است. البته که می‌توان از راهکارهایی که در این مقاله ذکر شد هم جهت برطرف کردن و درمان پرولاکتین بالا استفاده کرد.

سوالات متداول

برای کاهش پرولاکتین چه بخوریم؟

مصرف غذاهای غنی از ویتامین B۶ مثل موز، سیب‌زمینی و سبزیجات سبز، همچنین پروتئین کافی می‌تواند به کاهش سطح پرولاکتین کمک کند. پرهیز از غذاهای فرآوری شده و شکر نیز مفید است.

عوارض پرولاکتین بالا در زنان چیست؟

پرولاکتین بالا می‌تواند باعث قاعدگی نامنظم، ناباروری، کاهش میل جنسی و حتی ترشح شیر در زنانی که باردار نیستند شود.

آیا استرس باعث بالا رفتن پرولاکتین می‌شود؟

بله، استرس مزمن می‌تواند باعث افزایش سطح پرولاکتین شود. مدیریت استرس با ورزش، مدیتیشن یا مشاوره روانشناسی توصیه می‌شود.

مواد غذایی که باعث افزایش پرولاکتین می‌شوند کدامند؟

غذاهای پرنمک، کافئین زیاد، الکل و فرآورده‌های بسیار شیرین ممکن است سطح پرولاکتین را افزایش دهند و بهتر است محدود شوند.

درمان پرولاکتین بالا با اسطوخودوس چگونه است؟

اسطوخودوس می‌تواند با کاهش استرس و آرام‌سازی سیستم عصبی به کاهش پرولاکتین کمک کند، اما معمولاً همراه با داروهای تجویزی پزشک استفاده می‌شود.

درمان پرولاکتین بالا در دختر مجرد چگونه است؟

در دختران مجرد معمولاً با داروهای مهارکننده پرولاکتین مانند بروموکریپتین یا کابرگولین و تغییر سبک زندگی انجام می‌شود. درمان گیاهی یا مکمل‌ها می‌توانند مکمل این روند باشند، اما جایگزین داروهای تجویزی نیستند.