یائسگی زودرس یا از کار افتادن زودرس تخمدان، به شرایطی اطلاق می شود که تخمدان ها قبل از ۴۰ سالگی از کار می افتند. در این شرایط دوره قاعدگی متوقف شده و سطح هورمون استروژن کاهش و سطح هورمون FSH افزایش می یابد. تقریباً ۱ تا ۴ درصد جمعیت زنان دچار این اختلال شده و در نتیجه به نازایی مبتلا می شوند. به طور نرمال دخترها با تخمدان هایی دارای مقدار کافی از تخمک به دنیا می آیند. از زمان بلوغ تا ۵۰ سالگی هر ماه یک تخمک از یک تخمدان آزاد می شود؛ این روند ادامه پیدا می کند تا اندوخته تخمدان به اتمام برسد و یائسگی بروز پیدا کند. از این رو زنان جوانی که دچار یائسگی زودرس می شوند، به این علت است که تخمک ها پیش از موعد دچار نارسایی شده اند.

یائسگی

علائم یائسگی زودرس

در صورت بروز یائسگی زودرس، دوره قاعدگی متوقف شده و فرد دچار گر گرفتگی و تعرق شبانه می شود. از دیگر نشانه های یائسگی زودرس عبارتست از:

  • بی خوابی
  • بی حوصلگی
  • خشکی مهبل
  • خستگی
  • نزدیکی دردناک
  • بی اختیاری ادرار
  • میل جنسی کم

عوامل بروز یائسگی زودرس

در اغلب موارد علل بروز این بیماری روشن نیست؛ اما بطور کلی می توان گفت این بیماری به علت موارد متعددی بروز پیدا می کند که عبارتند از: اختلالات کروموزومی، ژنتیکی، آنزیمی و متابولیکی، شیمی درمانی و پرتودرمانی، برداشتن تخمدان ها با جراحی، عفونت ویروسی، ترشح غیر عادی گنادوتروپین ها (LH و FSH) و همچنین بیماری های خود ایمنی نظیر نارسایی تیروئید، کم کاری پاراتیرویید، آرتریت رماتیسمی، دیابت، کم خونی کشنده، نارسایی غده های فوق کلیه، کاهش بیش از اندازه ترومبوسیت ها، برص و لوپوس.

روش های تشخیص یائسگی زودرس

در صورت مشاهده علائمی نظیر گر گرفتگی و توقف قاعدگی، فرد باید به پزشک مراجعه کند. پزشک متخصص در سابقه پزشکی خانم مواردی نظیر جراحی های تخمدان، پرتودرمانی، شیمی درمانی، نارسایی هورمونی و عفونت ناحیه لگن را مورد بررسی قرار می دهد و آزمایش هورمون FSH را با فاصله یک ماهه تجویز می کند. اندازه گیری مقدار این هورمون می تواند نشان دهنده عملکرد درست یا ناقص تخمدان باشد.

یائسگی

عوارض یائسگی زودرس

از کار افتادن تخمدان ها و یائسگی زودرس سبب افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان و بیماری های قلبی می شود. از آنجایی که با یائسگی زودرس تخمک ها از دست می روند، اصلی ترین پیامد این بیماری ناباروری است.

درمان یائسگی زودرس

اصلی ترین روش درمان برای این بیماری، هورمون درمانی است. اغلب در این موارد، ابتدا دوزهای پایین هورمون استروژن و پروژسترون و در مواردی تستوسترون تجویز می شود و سپس به مرور دوز آن ها افزایش می یابد. در برخی از موارد استفاده از قرص های ضد بارداری بر هورمون درمانی ارجحیت داده می شود. در کنار دارو درمانی استفاده از برنامه غذایی مناسب، ورزش منظم و عدم استعمال دخانیات نیز می تواند برای بهبود نسبی شرایط این افراد مفید باشد.

لازم به ذکر است که برای درمان نازایی و مشکلات تخمک گذاری این خانم ها در حال حاضر تنها راه موجود استفاده از تخمک اهدایی می باشد.

مطالب پیشنهادی

افزودن دیدگاه